Verdachte Soerinder M. geïsoleerd

Gisteren werd het onderzoek in de strafzaak, waarin  Soerinder M. en Parbati R. terechtstaan, voortgezet. Er werd aan de rechter medegedeeld dat Soerinder in de gevangenis niet meer in de ziekenboeg, maar geïsoleerd is. Zijn raadsman probeerde, onder andere met deze informatie, voor de zoveelste keer de rechter over te halen Soerinder voorlopig op vrije voeten te stellen. De officier van Justitie bracht hiertegen in, dat de bekende verdachte zich zodanig heeft  gedragen dat het niet verantwoord is, hem voorlopig te laten gaan. Hij is niet zomaar uit de ziekenboeg gehaald om geïsoleerd te zijn. Volgens de ovj is er behalve een cellulairtoestel nog veel meer bij hem aangetroffen, maar op de rest wilde ze niet ingaan. De rechter wees ook deze keer het verzoek af omdat er behalve mensenhandel, ook andere feiten ten laste zijn gelegd, waarvoor intussen bezwarende bewijzen naar voren zijn gekomen.
De zaak stond gisteren op de rol voor het horen van getuigen. De kokkin, die gedurende 3 maanden voor de verdachte Soerinder werkte, gaf geen noemenswaardige verklaring, omdat ze niets bijzonders gezien heeft. Zijn huishoudster daarentegen heeft het slachtoffer Sabrina P.wel een keer in de woning van Soerinder ontmoet. Het meisje was er plotseling en zei dat ze met haar oom was, de man die de lampen verwisselde. De schoonmaakster wist dat de echtgenoot van Soerinders medeverdachte degene was, die deze klus klaarde voor Soerinder. Na een tijdje een
afwachtende houding bij het meisje gezien te hebben vroeg ze haar op wie ze wachtte. “Mi wait the old man”, zei het meisje toen. Ze ging op een bepaald moment drinken halen in de woning, maar ging de slaapkamer van Soerinder , die lag te slapen, niet binnen. Na lang wachten ging ze weg met haar oom, op de brommer. Ook de schoonzoon van Parbati R., Dewchan, getuigde gisteren tegen zijn schoonmoeder en haar medeverdachte. Zijn vrouw getuigde tijdens de vorige zitting reeds tegen haar moeder. Dewchan verklaarde dat hij reeds 7 jaar achter de woning van zijn schoonmoeder woont en dat Soerinder pas 1 jaar aan huis komt. Maar hij bleef voorheen altijd in de auto, met uitzondering van kort uitstappen als het Dewali was. Vanaf Sabrina er is komt hij vaker en stapt hij uit en gaat de woning binnen. Dewchan zei, dat hij het meisje 2 tot 3 keer in de woning van zijn schoonmoeder zag, maar nooit buiten. Op een avond rond 8 uur stond hij met een vriend aan de voorzijde van het erf te praten en zag toen Sabrina thuis komen met Soerinder M., die een kleine auto bestuurde die avond. Het meisje stapte met een portie eten uit en schrok toen ze hem zag en wel zodanig, dat ze direct naar binnen rende. Hij vertelde dit aan zijn vrouw ,maar ze besloot dat zij zich niet hiermee zouden bemoeien. Hij vond het erg vanwege de hoge leeftijd van Soerinder en de jonge leeftijd van het meisje. Hij vroeg niets aan zijn schoonmoeder. Hij zag zijn schoonzusje, dat jonger is dan Sabrina, eens met een man en vroeg zijn schoonmoeder hoe het daarmee zat, omdat de zaak er niet pluis uit zag. Ze antwoordde hem toen dat het zijn zaak niet was, dus wilde hij het in het geval van Sabrina ook
wel vragen, maar dacht eraan waarschijnlijk hetzelfde antwoord te zullen krijgen. Later op de avond kwam Soerinder terug tussen 10 en 11 uur met een zaklantaarn, tikte daarmee tegen de woning en Sabrina opende de deur. Hij wekte zijn vrouw en deelde dit aan haar mede, waarna zij de zaak stiekem volgde en de politie inschakelde. Tot slot werd de achterbuurvrouw van Parbati R.gehoord. De buurvrouw verklaarde, dat ze het “vreemd” tenger meisje Soerinders armen zag masseren en daarna met zijn hoofdhaar spelen in bijzijn van Parbati in het donker op het balkon.
De woning heeft geen elektriciteit en ze zag hem ook met de familie liederen zingen en lachend plezier maken op het balkon en in de woning vanaf het meisje er was. Op 4 juni staat deze zaak op de rol voor verdachtenverhoor en komen de beide verdachten aan het woord.

Drugscriminelen 6 jaar achter slot en grendel

Terwijl de eerder in vrijheid gestelde Nitinder Oe.vrijgesproken werd van de algehele tenlastelegging, werden zijn broer Wirinder Oe. en hun medeverdachte Rohan, die als chauffeur was ingezet, veroordeeld. Beide veroordeelden zijn voor 6 jaar weggezet. De eis van de vervolging luidde 8 jaar. In mei 2011 werd het drietal aangehouden te Saramacca in
verband met een vondst van 125 kilogram drugs. De eerste die werd aangehouden was Rohan. Hij was op dat moment de drugs in de vorm van tabletten aan het transporteren voor Wirinder. Het was namelijk de gewoonte, dat hij transportdiensten bewees aan de broers en daarvoor vergoed werd. Hierdoor had hij geregeld een goede aanvulling op zijn financiën.
Normaliter ontving hij ongeveer SRD1000 per rit, maar deze keer was het anders. Hij zegt dat hij niet wist dat het om drugs ging, maar dacht dat het gewoon stimulerende tableten waren. Hij wist wel dat er iets bijzonders aan zijn lading was, want hij kreeg deze keer $1000. Rohan werd door het A-Team aangehouden met de lading in zijn voertuig, terwijl hij de opdracht aan het uitvoeren was. Het A-Team pakte hem volgens eigen zeggen zeer hardhandig aan om aan de gegevens van zijn opdrachtgevers te komen. Uiteindelijk bezweek Rohan, die alleen was, voor deze aanpak en gaf de broers aan. Dezen werden hierna direct opgespoord en gevangen genomen. Mr. Koulen voerde tijdens zijn pleidooi aan dat zijn cliënt geen deel was van de organisatie, omdat hij helemaal niet op de hoogte was van wat de lading in zijn auto precies bevatte. In de waan van stimulerende tabletten gelaten, dacht hij niet strafbaar bezig te zijn. De raadslieden Koulen en
Murahu stonden de broers bij. Het OM was er wel van overtuigd, dat alle drie verdachten deel uitmaakten van een criminele in drugs handelende organisatie.

Veroordeeld vanwege vals geld

Gilliano A.werd gister veroordeeld conform de eis van de officier van justitie tot 2 jaar gevangenis straf, onder aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. Op 2 december 2011 probeerde hij in de buurt van de Mon plaisirweg te Pad van Wanica bij de service station aldaar
te tanken met vals geld. Toen de pomp bediende opmerkte dat het geld vals was, weigerde hij dit. De oplettende pompbediende zag toen ook meer valse biljetten op de achterbank van de auto van Gilliano. Toen hijd it zag pakte hij de sleutels van de auto en rende met ze weg.
Gilliano die gewapend was met een gaspistool rende achter hem aan en schoot gericht op hem. Omdat hij zich kon schuilhouden werd de bediende gelukkig niet geraakt.Hierna bedreigde Gilliano een vrouw met haar kind met het wapen en eiste haar auto aan hem af te staan.
De vrouw stond haar voertuig af, waarna Gilliano wegreed. Toevallig zat agent Rinio L. met een collega in een auto daar dichtbij. Ze zagen hoe een javaanse man een vrouw en haar kind onder bedreiging hun voertuig afhandig maakte en kon de zaak aanpakken. Bij huiszoeking aan de Milostraat werden vellen A-4 met gescande bankbiljetten van srd50 en srd100 aangetroffen
in een papierenton. Deze hadden allemaal dezelfde serienummers als de bankbiljetten op de achterbank van de auto. De rechter strafte Giliano als voormeld. Het maken van valsgeld is strafbaar en volgens de magistraat geen manier om uit geldnood te komen. De omstandigheden waaronder het feit is gepleegd zijn even ernstig als het feit zelf. Het schieten op de pompbediende had deze zijn dood kunnen betekenen als hij niet op tijd achter iets was gaan schuilen. Ook het bedreigen van de vrouw met haar kind werd als zeer ernstig gezien. De samenleving krijgt zo een onveilig gevoel. Aldus de rechter. Gilliano is voor het eerst in aanraking met de jusititie en heeft vanaf het begin meegewerkt aan het onderszoek. Hij zit vanaf 5 december 2011 in voorarrest en komt dus in december 2013 vrij.

Verdachte stond op het punt te trouwen

De verdachte voor moord op mevrouw Sardjoe, stond op het punt te trouwen. Gisteren getuigde zijn verloofde op de zitting in belang van het onderzoek in deze zaak. Wegens de korte
verlovingsperiode had zij geen verschoningsrecht, dus kon ze daar geen gebruik van maken. Toen de moord op 18 juli 2011 werd gepleegd, waren alle voorbereidingen voor het huwelijk (in September) in volle gang. De verdachte kende zijn verloofde toen al 6 maanden. Ze
was er zich niet van bewust dat hij schulden had, of financieel krap zat. Hij had altijd wat geld en klaagde nooit over gebrek aan geld. Zij wist wel dat hij bij Oase en Casas als tuinman werkte, maar hij zei dat hij geen vaste werktijden en of dagen had op de voormelde lokaties. Wel belde hij haar elke dag en vertelde op die bewuste dag waar hij werken zou. Op 18 juli van het vorig jaar belde hij haar ’s morgens en zei dat hij bij Casas was en daar zou werken die dag. Ze wist
helemaal niet, dat hij op die dag verlof had. Rond 6 tot half 7 in de namiddag haalde hij haar thuis op en gingen naar Leonsberg voor een wandeling  Er was niets vreemds aan hem noch in zijn auto op te merken. De volgende dag werd ze door mr. Marica over zijn aanhouding ingelicht en vroeg de advocaat haar bij hem op kantoor langs te gaan. Eerder wist ze niets. De getuige keek verontwaardigd toen haar werd gevraagd, of ze wist dat hij openstaande rekeningen van 2 maanden bij de kantine van zijn werkplek had. Ook daar wist ze niets van. Ze had wel gemerkt, dat hij eerder een diepvries gekocht had, maar andere noemenswaardigheden kon ze niet doorgeven. Als getuige werd ook een collega van de verdachte te Oase opgeroepen. Deze werkt al 24 jaar in Oase met de verdachte. De getuige zag hem op die dag vroeg ‘s morgens richting Doekhieweg rijden. Het was toen iets voor 7.00 uur. Hij wist dat zijn collega met verlof was en zag hem alleen in de auto zitten. De volgende dag 19 juli kwam de verdachte normaal aan het werk en in de schafttijd gingen ze samen naar de kantine, alwaar de verdachte een energiedrank kocht. De getuige wist niets af van openstaande rekeningen of dergelijke. De verdachte werkte dagelijks van 7.00 tot 15.00 uur te Oase en doet indien nodig tuinwerkzaamheden voor Casas na
zijn dagtaak bij Oase. Hiervan waren zijn collega’s wel op de hoogte, maar aan zijn verloofde vertelde hij, geen vast werkschema te hebben. Een derde getuige was de vrouw van de collega van Oase. Deze is ook collega van de verdachte maar dan bij Casas. Zij opende de deur voor hem op de ochtend van 18 juli toen hij om 9 uur bij Casas kwam. Zij wist op dat moment niet dat hij met verlof was en dacht dat hij zoals gewoonlijk, in zijn schafttijd van 9uur even langs kwam om afspraken te maken met Casas over werk of iets anders. Hij gedroeg zich normaal en ze zag hem niet vertrekken. De volgende dag hoorde ze van zijn aanhouding en vroeg haar man informatie over de arrestatie. De officier van justitie deelde mede dat de ene Monique van Oase had verteld dat de verdachte op 19 juli in 1 keer al zijn openstaande rekeningen van de afgelopen 2 maanden had betaald.

Uit de rechtszaal:

Getuigen gehoord over moord lastige inbreker

Gisteren hoorde rechter Karamatali twee getuigen tijdens de zitting in de rechtszaal. De jongemannen waren aanwezig op 23 december 2011 toen er een moord werd gepleegd te Para. Het slachtoffer werd “Japan” genoemd en stond in dat district bekend als een zeer lastige inbreker, die velen ergernis bezorgde door zijn inbraken. Hij maakte de buurt namelijk onveilig door zijn onverbeterlijk gedrag, waardoor het leven steeds draaide om het alert zijn, zodat er voorkómen kon worden dat hij inbrak.  Mr. Palmburg staat de verdachte Imro P. bij in deze zaak. Zij vroeg aan de getuigen of zij enig idee hadden van de bekendheid van “Japan”. De getuigen behoorden namelijk tot de vriendenkring van Japan en stonden op de bewuste dag samen met hem te babbelen onder een amandelboom. Vanzelfsprekend gaven beide jongemannen (Kevin en Claudio) zaken toe. Het was volgens hen inderdaad zo, dat er vóór het incident regelmatig klachten rondgingen over inbraken, die het slachtoffer pleegde. Daarentegen zeiden de getuigen ook, dat ze zelf nooit last van het slachtoffer hadden ondervonden, hij had bij hun thuis nooit ingebroken en ze hadden hem ook nooit zelf zien inbreken. De ene getuige kende hem nogal oppervlakkig, terwijl de ander vaker met hem omging, maar geen van beide getuigen zei persoonlijk iets tegen het slachtoffer te hebben gehad. Ook na zijn dood bleek uit de geluiden die rondgingen, dat men het voorval aan de ene kant jammer vond vanwege de moord die er als gevolg van de reeks inbraken kwam, maar aan de andere kant horen de getuigen ook mensen praten over hoe lastig de inbraken voor hun waren.
Over het gedrag van de verdachte valt, met uitzondering van wat er op die bewuste dag voorgevallen is, niets op te merken. Op vragen van de raadsvrouwe konden beide getuigen verklaren, dat zij zich geen dag konden herinneren, waarop wie dan ook een klacht had over de verdachte. Zij vertelden dat Imro juist bekend stond als een rustige man, van wie niemand last had en met wie iedereen blijkbaar met plezier zou kunnen omgaan. Op de bewuste dag stonden beide getuigen met vrienden”tori” te praten onder een amandelboom nabij een winkel toen Imro zich bij hen voegde. Kort daarna kwam ook Japan erbij en hij raakte in een gesprek met Imro. Het was duidelijk dat zij elkaar al kenden. Na enkele minuutjes babbelen zei Imro, dat Japan degene is die velen op de plantage een geterroriseerd leven laat leiden. Het gesprek nam hierdoor een andere wending, vooral omdat Japan vulgaire taal begon te gebruiken na deze opmerking. Er ontstond een woordenwisseling tussen de mannen en Imro gaf aan Japan te kennen, dat hij bij hem thuis niet hoefde te proberen in te breken, omdat hij intussen een wapen had aangeschaft. Omdat Japan zei dat Imro niet zou kunnen schieten raakte de verdachte zichtbaar geïrriteerd. Het toeval wilde namelijk, dat Japan niet lang daarvoor ook bij een neef van Imro had ingebroken. Imro liep naar zijn auto toe en zijn vrienden, met wie hij een paar borrels had gebruikt, waarschuwden hem dat “den man dis ie nom’ sutu, ma iem’ klap den”. Alhoewel niemand van Imro gewend was dat hij zich liet gaan maakte hij zich zo kwaad op het slachtoffer dat hij, vooral met wat alcohol in het lichaam vervolgens niet nuchter handelde. Hij loste 2 schoten op Japan, die terstond dood neerviel. “Hij is zo een rustige jongen, niemand kon het geloven dat hij zo gereageerd heeft. Waarschijnlijk komt het door de irritatie en sopie tegelijk.”, aldus een tante van Imro. De volgende zitting in deze zaak vind midden juni plaats.

Grootvader verdacht van ontucht

De bejaarde, doch fit uitziende Koewat M.wordt ervan verdacht zich meermalen te hebben vergrepen aan zijn 6jarige kleindochter. Het meisje deed hier zelf melding van in de vorige grote schoolvakantie, toen ze van een tante van haar vader voorlichting kreeg over haar lichaam. “Ik vertelde haar dat ze beetje bij beetje groter wordt en een meisje is, dus ervoor moet zorgen dat niemand aan haar lichaam komt. Ze keek toen vreemd op, dus vroeg ik haar wat er was. Ze zei toen dat ze wel misbruikt werd door haar opa. Omdat ik ervan uitging dat een kind van 6 niet echt weet wat misbruik is vroeg ik haar mij te vertellen wat dat volgens haar betekende. Ze vertelde, dat opa haar ‘s avonds vaker optilde en naar zijn kamer bracht. Aan de hand van handelingen die volgens haar aldaar met haar werden gepleegd kon ik constateren dat het inderdaad om seksueel misbruik ging.”, aldus de tante. Meester Asarfie staat de verdachte bij in deze zaak en vroeg aan de tante, die getuigde of er een mogelijkheid is geweest dat er via de vader anderen toegang hadden tot het meisje. De getuige verklaarde, dat de vader zijn dochter juist heel goed beschermde en nadat hij van haar vernomen had wat er gezegd was door zijn dochter, zich direct in verbinding stelde met de grootmoeder van het meisje. Die beweerde, dat haar kleindochter voor haar man jokte en vanaf toen wordt de dochter de toegang tot haar vader belemmerd.
Een tweede getuige, die werd gehoord was de buurvrouw van het meisje. Zij is verpleegkundige en werd in november vorig jaar door een kennis (Dorothy) ingelicht over het misbruik. Omdat de buurvrouw betrokken is bij het verrichten van schoolonderzoeken vroeg de kennis wanneer de school, waarop het slachtoffer zat aan de beurt zou zijn en zo kwam het verhaal eruit. De buurvrouw ondervroeg het meisje dezelfde dag nog en die vertelde hetzelfde wat ze maanden geleden aan haar tante’s vader verteld had.  Ze meende het zelf aan haar moeder verteld te hebben, maar die gaf haar het advies om voortaan dan niet meer bij opa te slapen. Toen de buurvrouw dit alles met de moeder besprak bevestigde deze dat het verhaal op waarheid berustte en dat ze verder niets met de zaak gedaan had. Toevallig kwam de vader zijn dochter net ophalen, maar die gaf hem onder tranen te kennen, dat zij van mama niet meer mee mocht. Aan de hand van de opmerking naar haar moeder toe, dat hij de jeugdpolitie zou inschakelen voor zaken die in het huis met zijn dochter gebeuren sprak de buurvrouw de vader aan en bleek dat ook hij van het één en ander op de hoogte was. Op aansporing van haar deed hij binnen een kwartier aangifte en werd het onderzoek tegen opa gestart. Het meisje verklaarde bij de politie hetzelfde als tegenover beide volwassenen. Op een eerdere zitting getuige de vader in deze zaak. Hij merkte op heel erg boos te zijn op de moeder van zijn dochter en dat ze nonchalant met zaken omging. Het was al eerder voorgekomen, dat haar oudste dochter hierdoor werd misbruikt en nu blijkt dat ook zijn dochter, die bij hem woont, door haar vader is misbruikt.  Het onderzoek in deze zaak wordt voortgezet en vooral omdat de beklaagde opa tijdens het horen van beide getuigen het hoofd schudde alsof hij daarmee wilde zeggen dat niets waar was, kijkt iedereen reikhalzend uit naar het volgend medisch onderzoek. Het vorige medisch onderzoek wees al uit dat het hymen (maagdenvlies) van de 6jarige niet meer intact is. De raadsvrouwe van opa Koewat wil nader onderzoek naar onder andere de frequentie van penetratie  en als alles goed gaat wordt dit resultaat tijdens de volgende zitting in juni  gepresenteerd.

Verdachte brak met geweld in bij arm gezin

Armand A wordt ervan verdacht met geweld bij een arm gezin een inbraak te hebben gepleegd. De bewoners waren een oude vrouw, die zeer slecht ter been was en haar zoon. Beide slachtoffers werden gisteren tijdens de zitting als getuigen gehoord. De zoon verklaarde, dat hij zich vanwege hun armoede niet kon voorstellen dat dieven toch bij hen trachtten in te breken. “Bijna 30 jari un tan drape, nooit disi gebeur. So wan poti sma oso, dan toch!?”, aldus de verontwaardigde benadeelde. Volgens hem zijn de dieven via de keuken schutters naar binnen gegaan en hebben ze gebruik gemaakt van de achterdeur voor het verlaten van de woning. De sleutel van die deur zat namelijk aan de binnenkant in het sleutelgat. De zoon vertelde dat hij vaker in de voorzaal in slaap viel en in zulke gevallen daar bleef slapen. Het licht is dan uit en
de tv aan. Hij hoorde ergens rond half drie in de ochten zijn moeder gillen. Omdat hij dacht dat zij een nare droom had liep hij even naar haar slaapkamer toe om te kijken of hij haar kon kalmeren. Terwijl hij de slaapkamer slaperig naderde werd hij met een ijzeren voorwerp vier keer op het hoofd geslagen met zodanige kracht, dat hij neerviel.  Na ongeveer 10 minuten kwam hij weer bij. Het bloed was zelfs op de wand terechtgekomen, hij lag in een plas bloed op de vloer en achteraf heeft hij ruim 30 hechtingen aan zijn hoofd gehad. Hij is intussen zijn baan kwijt en kan nergens aan een redelijke baan meer komen omdat hij vanaf het brute voorval vaker plotseling de kluts kwijtraakt. Hij was van beroep machinebestuurder.  Van zijn moeder, die tevens dezelfde getuigenis op de zitting aflegde, begreep hij waarom ze gilde. Haar slaapkamerdeur doet ze niet meer op slot vanaf het overlijden van haar man en zodoende is de inbreker waarschijnlijk haar slaapkamer binnengekomen. Ze hoorde namelijk niets, dat vreemd was en sliep rustig door toen ze werd overvallen door een manspersoon met grijze trui aan in haar kamer. Hij drukte haar mond dicht, maar ze slaagde er in een gil te laten horen. Daarbij hield hij  haar een groot mes tegen de keel en vroeg naar goud en geld. Ze zag dat zijn gezicht met een zwarte zakdoek was bedekt. Ze wees alle tassen aan, die ze had en hij nam die mee. Ze zag ook hoe een andere indringer zich schuilhield voor haar zoon, die op haar gil afkwam en hem daarna neersloeg. “Di den gwe mi go luku mi boi nanga somen brudu, mi kre.” De buren en politie werden erbij gehaald. Enkele tassen werden ergens langs de weg teruggevonden, terwijl andere met inhoud bij de verdachte werden aangetroffen. Op de volgende zitting in juni zal de agent die de verdachte heeft aangehouden, worden gehoord.

Tweedegraads brandwonden voor slachtoffer
Op 17 maart van dit jaar liep de ongelukkige Tjiko A. tweedegraads brandwonden op in het district Sipaliwini.  Er werd op een gegeven ogenblik brandstof in een emmer gedaan en deze werd in brand gestoken. De brandstof werd over de man heen uitgegoten. Omstanders snelden hem te hulp. Het vuur aan zijn lichaam werd uiteindelijk geblust. Hij heeft er wel zwaar lichamelijk letsel aan overgehouden. Zijn gelaat, beide armen, een gedeelte van zijn hals  maar ook zijn nek en een deel van zijn borst zijn zichtbaar door het vuur aangetast. Hij is gelukkig niet overleden. Het ongeluk is A. zeer duidelijk met opzet toegebracht. De officier van justitie legde de verdachte daarom ook het opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel en de opzettelijke poging tot moord ten laste. Raadsman Koulen staat deze verdachte bij  tijdens de behandeling van deze zaak. Het slachtoffer is gedagvaard om op 11 juni als getuige te worden gehoord. Nadat dit heeft plaatsgevonden zal ook de verdachte worden gehoord in deze zaak.

Vijftienjarige zwanger van getrouwde man 17-04-2012

De 15-jarige Chayenne S. is zichtbaar zwanger van de 27-jarige Steward M. Toen ze Steward voor de eerste maal ontmoette wist ze echter niet, dat hij getrouwd was. Vanaf het moment dat ze hem vertelde dat ze zwanger was heeft hij het contact verbroken. Intussen is de zaak door tussenkomst van haar ouders bij de rechter beland en is Steward al 2 maanden in verzekering ter zake seks met een minderjarige. Steward zat gisteren opnieuw in de beklaagdenbank tegenover de kantonrechter.
In haar verklaring aan de politie zei Chayenne, dat ze Steward na schooltijd ontmoette wanneer hij van het werk kwam. De korte gesprekjes werden inniger en uiteindelijk werden telefoonnummers uitgewisseld. Volgens het meisje waren ze verliefd op elkaar. Toen ze hem vroeg of hij al iemand had zou Steward hebben gezegd dat hij verloofd was geweest, maar dat hij al weer anderhalf jaar vrijgezel was. Na een maand contact maakten ze voor het eerst een afspraak om elkaar te ontmoeten. De twee belandden in een hotelkamer. Al spoedig raakte Chayenne zwanger. Ze zei in haar verklaringen aan de politie, dat ze vanaf het begin aan de beklaagde had gezegd dat ze pas 14 jaar jong was.
Steward’s advocaat Lobo wees de magistraat in zijn pleidooi er op, dat Chayenne al op 12-jarige leeftijd een intieme relatie had met een zekere Brian, die voor zeker een jaar haar vriend was. Ze zou zonder medeweten van haar ouders seks met hem hebben gehad in haar slaapkamer. Toen haar ouders haar plotseling opstandig gedrag merkten nadat de relatie geëindigd was vertelde zij hun erover. Dat zij toen niet naar de politie zijn gestapt en ook niet naar de ouders van deze eveneens meerderjarige man ondanks dat zij toen veel jonger was is dus voor de verdediging vreemd. Chayenne’s ouders zijn ook alleen maar naar Stewards ouders gestapt omdat zij toen graag een huwelijk wilden bewerkstelligen. Gezien het volgroeide lichaam en het volwassen karakter van deze heel jonge vrouw is de verhouding tegenover zijn jonge cliënt (27 jr) en zijn lichaamsvorm, maar ook zijn nog jeugdige karakter opvallend. Ook zou hij niet gejokt hebben vrijgezel te zijn, omdat hij toen in een echtelijke breuk met zijn echtgenote verwikkeld was, al terug was bij zijn ouders en op papier had dat de echtscheiding in voorbereiding was. Hij had goede intenties met Chayenne, maar toen zijn ex de relatie wilde herstellen heeft hij voor zijn ex gekozen.
De officier van Justitie  bracht tegen Steward in, dat hij als getrouwde man beter moest weten en zijn vingers niet had moeten branden aan een jong meisje in een blauw schooluniform. Of zij nou wel of niet vrijwillig en in het geheim een relatie met Steward had en eerder één of meerdere relaties gehad mocht hebben of niet, is geen vrijbrief voor hem om zijn gang te gaan. Nota bene is wat hij heeft gedaan absoluut niet te vergelijken met wat haar eerder is overkomen, aangezien hij Chayenne direct tot moeder maakt en ook nog één van de keiharde ervaringen van het leven laat meemaken, namelijk in de steek gelaten te zijn met een zwangerschap, terwijl ze schoolgaand is. Zijn leeftijd en karakter doen er, aldus het Openbaar Ministerie, niet toe. Een getrouwde man van 26 (ten tijde van de daad) wordt verstandig genoeg geacht om te weten, dat een 14-jarige in schooluniform niet zijn ‘ding’ mag zijn. De verdere behandeling van de zaak vindt over een week plaats. De verdachte blijft, ondanks het verzoek van zijn raadsman om hem voorlopig in vrijheid te stellen, in hechtenis.

Man vermoordt stiefmoeder en verkracht stiefzusjes

Sunil G. zat gisteren in de beklaagdenbank vanwege een bedenkelijke staat van dienst: Moord casu quo doodslag op zijn stiefmoeder, omdat ze weigerde met hem naar bed te gaan. Daarnaast wordt hij verdacht van ontucht met zijn minderjarige stiefzusjes R. en W.. Het Openbaar Ministerie (OM) heeft 20 jaar celstraf geëist. De officier van justitie stak het gisteren niet onder stoelen en banken dat het Openbaar Ministerie  het de verdachte hoogst kwalijk nam dat hij zijn stiefmoeder heeft gedood alleen maar omdat hij haar wilde verkrachten.
Zijn raadsvrouwe Hedley Derby verdedigde hem door aan te halen dat de stiefmoeder vaker vrijwillig seks met hem had. Op die bewuste dag zou zij hem zelf hebben geroepen. Denkende dat hun affaire werd voortgezet ging hij naar haar toe en hij werd, aldus de advocaat, dronken gevoerd door de vrouw. Toen hij eenmaal in beschonken toestand was, weigerde ze tot zijn verbazing het bed met hem te delen. Hij zou volgens de lezing van de verdediging al uit de kleren en ready zijn toen de vrouw hem weigerde. Dat hij haar toen in een opwelling vermoordde en vervolgens verkrachtte is volgens de advocaat een logisch gevolg “voor iemand als Sunil”. Uit een psychologisch rapport blijkt dat hij een laag IQ heeft, niet kon leren en slechts tot de 3de klas lagere school is gegaan, een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis heeft, pedagogische verwaarlozing heeft ondergaan en daardoor onstabiele situaties vanaf zijn 3de heeft en ook nog alcoholverslaafde is. De verdachte zou volgens de verdediging duidelijk nergens hebben kunnen leren met zijn gevoelens en verlangens om te gaan en ging vanwege de bewuste opzet van zijn stiefmoeder in de fout. Hij zou echter nooit de bedoeling hebben gehad haar te doden.
Ten aanzien van de stiefzusjes (W en R) ontkent de man dat hij zich aan ze heeft vergrepen. W. heeft verklaard dat ze de verdachte met haar zus R. uit de badkamer heeft zien komen, maar voegde eraan toe niet zeker te zijn of ze “vieze dingen” hebben gedaan. Met haarzelf zou Sunil geen “vieze dingen” hebben gedaan. Wel zou ze van een ander minderjarig meisje hebben gehoord dat hij dat wel met haar zou hebben gedaan. Volgens de verdediging vindt de beschuldiging dat hij zich aan de meisjes heeft vergrepen, nergens steun. Althans, niemand kan van die handelingen getuigen, voerde de verdediging aan. Er zou onder meer zijn beweerd dat de man zich aan de meisjes heeft vergrepen, omdat het al bekend was dat hij verantwoordelijk was voor de dood van hun moeder. De advocaat denkt dat de geëiste straf van 20 jaren cel aan de hoge kant is en dat, rekening houdende met de persoon van de verdachte en de omstandigheden rondom de levensberoving, een mildere straf op zijn plaats zou zijn.

Meisje ging vrijwillig mee met groep mannen

In eerste instantie verklaarde de 13-jarige Nalini vrijwillig te zijn meegegaan met haar kennis Robert en diens vrienden. Tijdens de zitting verdraaide zij haar verklaring. Ze zou onder dwang en bedreiging zijn meegenomen door Robert die ze 6 maanden kende en zijn 3 vrienden die ze die dag voor het eerst had gezien. Dit gebeurde na schooltijd, nadat ze eerst thuis was geweest en met een nichtje naar de winkel ging. Ze had net ruzie met haar moeder en ontmoette Robert zoals gewoonlijk bij de winkel. Na de boodschappen aan haar nichtje te hebben gegeven ging ze met Robert en de vrienden mee. Ze was reeds 6 maanden gewend Robert bij deze winkel of die dicht bij haar school te ontmoeten. Na vier dagen weg te zijn geweest zette Robert haar op eigen verzoek dichtbij huis (op Houttuin) af.
Uit antwoorden van  het slachtoffer op vragen van zowel de raadsman van de verdachte, de rechter als de vervolgingsambtenaar blijkt dat zij zichzelf tegenspreekt. Ze verklaarde eerst bij de politie dat ze op de aanvraag van Robert vrijwillig in de auto stapte maar op de zitting beweerde ze bij de hand te zijn vastgehouden. Ook verklaarde ze eerst dat alleen Robert zichtbaar was en bier stond te drinken voor de winkel, maar later zei ze dat ze zijn vrienden in de auto zag zitten. Aan de ene kant zei ze gedwongen te zijn om seks met de jongens te hebben, maar ze weersprak ook dat door te zeggen dat toen Robert haar vroeg ze eerst niet wilde maar later wel toestemde en dat ze daarom zou zijn vrienden hun gang heeft laten gaan. Ook zei ze dat Robert haar nooit eerder “lastig” zou hebben gevallen. Later kwam ze daarop terug en verklaarde ze reeds eerder met hem seks te hebben geehad. Tenslotte zei ze dat hij wel het hotel noemde maar dat ze het niet kende. Iets later bekende ze ook eerder met hem naar hetzelfde hotel te zijn geweest en dat ze daar eerder seks hebben gehad. De raadsman, rechter en vervolging vroegen haar waarom ze niet is weggerend of heeft gegild bij de winkel, zodat de winkelier of passanten haar konden helpen. Haar werd ook gevraagd waarom ze bij het hotel geen kabaal heeft gemaakt zodat ze hulp zou kunnen krijgen van de receptioniste. Instede daarvan ging ze na de groepsseks samen met de mannen naar de Hermitage Mall om eten te kopen. Zelfs in die drukte deed ze geen poging om aandacht te trekken of hulp te zoeken. Daarna ging ze vrijwillig met Robert alleen terug en ook toen heeft ze nergens geprotesteerd. Iets later bracht Robert haar naar een huis. Ze zou gedurende vier dagen alleen water tot zich hebben genomen en steeds vrijwillig met de verdachte seks hebben gehad. Nergens zou volgens de verdediging uit het relaas van het meisje zijn gebleken dat ze heeft gehuild, een vluchtpoging zou hebben ondernomen of dat zij zich ook maar heeft verzet. Dat zou in contrast zijn met haar bewering dat ze bang was. De verdediging vindt dat haar gedrag niet strookt met dat van een bange 13-jarige. Deze zaak is uitgesteld tot over een week. Dan wil de rechter ook een getuigenverklaring van het nichtje met wie ze was op de dag dat ze met de mannen in de auto meeging.